NOCTURA

Ο κόσμος του NOCTURA

Ένας κόσμος που έχασε το φεγγάρι του, και οι άνθρωποι που έμαθαν να ζουν με ό,τι απέμεινε.

Η Ρήξη

Το Φανάρι ήταν ένα μεγάλο χλωμό φεγγάρι που κρεμόταν πάνω από τη θάλασσα και τα βουνά και φώτιζε κάθε νύχτα. Κανείς από όσους ζουν δεν το είδε ολόκληρο. Αυτό που άφησαν πίσω τους όσοι επέζησαν είναι το όνομα της νύχτας που έσπασε, η Ρήξη, και λίγες αράδες που κάθε φατρία τις λέει αλλιώς.

Διαλύθηκε σε χιλιάδες Θραύσματα. Τα περισσότερα έπεσαν σαν πέτρες που γυαλίζουν, σε χωράφια, σε στέγες και μέσα στην Ακίνητη Θάλασσα. Από τότε ο ουρανός κρατά ένα μενεξεδί σούρουπο, χωρίς αληθινή μέρα και χωρίς απόλυτο σκοτάδι.

Το φεγγάρι-φάντασμα

Τα κομμάτια ξυπνούν και κοιμούνται ακόμη μαζί. Όταν ξυπνούν, ένα χλωμό περίγραμμα του παλιού φεγγαριού γυρίζει στον ουρανό και περνά τις φάσεις του πάνω από τα ερείπια: Μηνίσκος, Πανσέληνος, Φθίνουσα, Νέα Σελήνη. Με αυτό σπέρνουν, με αυτό ταξιδεύουν και με αυτό πολεμούν.

Οι Φύλακες

Ένα πεσμένο Θραύσμα υπακούει σε ένα ορισμένο είδος θέλησης. Φύλακας είναι όποιος μπορεί να ανάψει ένα Θραύσμα και να καλέσει ένα πλάσμα από μέσα του. Άλλοτε βγαίνει πνεύμα ή θηρίο. Άλλοτε βγαίνει ένας στρατιώτης που έδωσε μια υπόσχεση πριν από τη Ρήξη και δεν τον έχει λύσει κανείς από αυτήν.

Οι Φύλακες λύνουν τις διαφορές τους με μονομαχία από τον πρώτο χειμώνα, για πρακτικό λόγο: η μονομαχία καίει Θραύσματα και αφήνει τα χωριά όρθια. Τους κανόνες και τα αρχεία τα κρατά η Λίγκα του Μακρού Σούρουπου. Το βιβλίο της είναι το βιβλίο κανόνων του παιχνιδιού.

Πέντε φατρίες και οι άνθρωποι του δρόμου

Στο NOCTURA κανείς δεν θεωρεί τον εαυτό του κακό. Κάθε φατρία είναι βέβαιη ότι γλιτώνει τον κόσμο από μια χειρότερη νύχτα.

Solcrown the Unquenched: Ον, Cinder Compact

Οι Πόλεις των Καμινιών κάτω από την οροσειρά Ember

Cinder Compact

Το Φανάρι μπορεί να ανάψει ξανά, αν καεί αρκετό καύσιμο.

Το Compact είναι μια συνθήκη ανάμεσα σε πόλεις σιδηρουργών που συμφωνούν σε ελάχιστα πέρα από το καμίνι. Ο τελευταίος του βασιλιάς, ο Solcrown the Unquenched, φορά ένα στέμμα που δεν έχει σβήσει από τη μέρα που το έβαλε. Οι στρατιώτες του μαθαίνουν πρώτα το κάψιμο και μετά την τέχνη.

Γρήγορο και ευθύ. Φτηνά Όντα που επιτίθενται αμέσως και ζημιά κατευθείαν στον άλλο Φύλακα. Λέξεις-κλειδιά: Swift, Keen, Dusk.

Οι κάρτες της φατρίας

Kraken of the Last Light: Ον, Mirrormere League

Λιμναίες πόλεις και λιμάνια στην Ακίνητη Θάλασσα

Mirrormere League

Ο ουρανός μόνο καθρεφτίζει. Όποιος ελέγχει τις αντανακλάσεις ελέγχει τον κόσμο.

Τη League τη διοικούν αρχειοφύλακες και γραφιάδες λιμανιών, και κάθε λιμάνι κρατά ένα δεύτερο κατάστιχο. Η Aelith, η Μάντισσα της Παλίρροιας, διαβάζει το νερό για λογαριασμό τους. Όταν έπεσε το Φανάρι η θάλασσα απάντησε, και από τότε η League διαπραγματεύεται με την απάντηση.

Έλεγχος και χρονισμός. Επιπλέον κάρτες, εχθρικά Όντα που γυρίζουν στο χέρι ή εξαντλούνται, Τελετές που ακυρώνονται στον αέρα, και ιπτάμενα που δύσκολα μπλοκάρονται. Λέξεις-κλειδιά: Soar, Veil, Lookout, Dusk.

Οι κάρτες της φατρίας

Eldergrove Avatar: Ον, Greenwake Conclave

Το Rootwood, ένα παλιό δάσος που φέγγει στο σούρουπο

Greenwake Conclave

Η ζωή ξαναφυτρώνει, ό,τι κι αν κάνει ο ουρανός.

Το Conclave δεν κάνει συνεδριάσεις, περιμένει να ωριμάσει η συμφωνία. Η Ysolde, η Wakeheart, μιλά για ένα δάσος που έχει υπομονή και κρατά λογαριασμό. Το Eldergrove Avatar είναι το Rootwood όταν σηκώνεται όρθιο.

Ανάπτυξη και μέγεθος. Επιπλέον Θραύσματα από την κορυφή της τράπουλας, μεγάλα Όντα, και θεραπεία για να ζήσεις ώσπου να τα παίξεις. Λέξεις-κλειδιά: Plated, Rampage, Dusk.

Οι κάρτες της φατρίας

Void Colossus: Ον, Hollow Choir

Ο Καθεδρικός-Κρύπτη του Aldermourn

Hollow Choir

Οι νεκροί κρατούν τον χρόνο καλύτερα από τους ζωντανούς. Η Χορωδία τραγουδά τον τελευταίο στίχο της νύχτας.

Στο Aldermourn τίποτα δεν πάει χαμένο. Ο Mortarch Vael βλέπει τον θάνατο ως αλλαγή διεύθυνσης, και η Nyxra κουβαλά τον τελευταίο στίχο ενός τραγουδιού παλιότερου από όσους το τραγουδούν. Η Χορωδία το κάνει με ευγένεια. Είναι όλοι καλεσμένοι.

Φθορά. Όντα που σε ξεπληρώνουν όταν καταστρέφονται, κάρτες που γυρίζουν από τις Στάχτες, Σφρίγος που στραγγίζει από τον αντίπαλο, και Σκιάδα που τη μαζεύεις επίτηδες. Λέξεις-κλειδιά: Fangs, Siphon, Revenant, Dusk.

Οι κάρτες της φατρίας

Dawn Colossus: Ον, Dawn Bastion

Τειχισμένες ακροπόλεις κατά μήκος του Δρόμου του Φαναριού

Dawn Bastion

Το Φανάρι δεν ήταν ποτέ το φεγγάρι. Ήταν οι άνθρωποι που κρατούσαν το τείχος.

Το Bastion ανάβει ένα φανάρι σε κάθε πύλη και το μετρά ως υπόσχεση που τηρείται δημόσια. Η Solenne φυλά το παλιότερο από αυτά. Ο Aurelian the Unbroken έχει κρατήσει περισσότερες γραμμές απ' όσες έχει μετρήσει κανείς, και δεν έχει παραδώσει ακόμη καμία.

Φαρδιά, σταθερή παράταξη. Πολλά μικρά Όντα που δυναμώνουν το ένα το άλλο, θεραπεία, και αμυνόμενοι που επιτίθενται χωρίς να αφήνουν το τείχος ανοιχτό. Λέξεις-κλειδιά: Vigil, Lookout, Plated, Soar.

Οι κάρτες της φατρίας

Veyra, Shardmother: Ον, Wayfarers

Δρόμοι, ερείπια και καραβάνια

Wayfarers

Σπίτι είναι όπου σταματούν να σε κυνηγούν.

Οι Wayfarers δεν ανήκουν σε καμία πόλη. Εμπορεύονται Θραύσματα, χάρτες και νέα, ταξιδεύουν ελαφριά και εμπιστεύονται αργά. Η Veyra, η Μητέρα των Θραυσμάτων, ξέρει πού έπεσε κάθε κομμάτι του φεγγαριού, και αυτή τη γνώση την έχει πουλήσει πάνω από μία φορά.

Ουδέτερες κάρτες που χωρούν σε κάθε τράπουλα: γερά Όντα σε κάθε κόστος και εργαλεία που λείπουν από τις φατρίες.

Οι κάρτες της φατρίας

Σετ 01: The Broken Lantern

Η ιστορία του πρώτου σετ, σε πέντε μέρη.

Aelith, Tide Oracle: Ον, Mirrormere League

I. Η παλίρροια γυρίζει

Όσο καιρό κρατούν πίνακες οι γραφιάδες των λιμανιών του Mirrormere, το φεγγάρι-φάντασμα τηρούσε τις ώρες του. Φέτος βιάζεται. Η Σεληνοπαλίρροια ανεβαίνει στους μόλους νύχτες που θα έπρεπε να κοιμάται, και οι φάσεις έρχονται η μία πάνω στην άλλη όπως ποτέ πριν.

Η Aelith, η Μάντισσα της Παλίρροιας, είναι η πρώτη που το λέει φωναχτά: τα Θραύσματα τραβιούνται το ένα προς το άλλο.

Veyra, Shardmother: Ον, Wayfarers

II. Τα Πεδία των Θραυσμάτων

Όλοι οι χάρτες συμφωνούν για το πού τραβιούνται. Πέρα από το τέλος του Δρόμου του Φαναριού απλώνεται ένας κάμπος από σπασμένο γυαλί και όρθιες πέτρες, εκεί που έπεσε η καρδιά του Φαναριού. Τα καραβάνια τον λένε Πεδία των Θραυσμάτων και κάνουν τον γύρο.

Η Veyra, που οι Wayfarers τη φωνάζουν Μητέρα των Θραυσμάτων, τον περπατά μόνη της χρόνια τώρα. Πούλησε έναν χάρτη του στο Cinder Compact, και τον ίδιο χάρτη στο Dawn Bastion.

Solcrown the Unquenched: Ον, Cinder Compact

III. Πέντε δρόμοι

Ο Solcrown the Unquenched οδηγεί τα καμίνια του Compact ανατολικά, σίγουρος ότι η καρδιά θα κάψει αρκετά δυνατά για να φωτίσει ξανά τον ουρανό. Το Bastion πηγαίνει να τον σταματήσει, γιατί η Solenne έχει πει στους λοχαγούς της ότι το Φανάρι δεν ήταν ποτέ το φεγγάρι. Ήταν οι άνθρωποι που κρατούσαν το τείχος.

Το Greenwake δεν βαδίζει. Η Ysolde ξυπνά το Rootwood και το δάσος μετακινείται μόνο του, λίγο κάθε νύχτα. Στο Aldermourn η Hollow Choir αρχίζει έναν στίχο που φύλαγε, και ο Mortarch Vael ανοίγει τις κάτω κρύπτες.

Kraken of the Last Light: Ον, Mirrormere League

IV. Οι πρώτες μονομαχίες

Συναντιούνται πάνω στο γυαλί με Πανσέληνο. Οι Φύλακες στο πεδίο είναι πάρα πολλοί για πόλεμο, κι έτσι ο παλιός κανόνας της Λίγκας κρατά, έστω και οριακά: ένας Φύλακας απέναντι σε έναν, Θραύσμα απέναντι σε Θραύσμα, και όποιος χάσει φεύγει περπατώντας.

Το Kraken of the Last Light αναδύεται από μια λίμνη που δεν υπήρχε το προηγούμενο βράδυ. Ο Aurelian the Unbroken κρατά μια γραμμή που δεν έχει τείχος πίσω της.

The Last Wayfarer: Ον, Wayfarers

V. Τι είναι η καρδιά

Κανείς δεν έχει φτάσει ακόμη στο κέντρο. Όσοι πλησίασαν περισσότερο περιγράφουν το ίδιο πράγμα με άλλα λόγια: ένα φως που δεν είναι Θραύσμα, και δίπλα του μια μορφή καθισμένη, που χαιρετά κάθε ταξιδιώτη σαν να τον περίμενε.

Οι Wayfarers έχουν όνομα για κάποιον τέτοιο. Τον λένε Τελευταίο Οδοιπόρο, και λένε πως σπίτι είναι όπου σταματούν να σε κυνηγούν.

Πού πηγαίνει η ιστορία

Έχουν σχεδιαστεί δύο ακόμη κεφάλαια. Το δεύτερο σετ μεταφέρει τη σύγκρουση κάτω από την Ακίνητη Θάλασσα, στο Βυθισμένο Αστεροσκοπείο. Το τρίτο πηγαίνει στην Ασέληνη Έκταση, όπου η Σκιάδα είναι μέρος του εδάφους. Κανένα δεν έχει ακόμη ημερομηνία.